Darüşşafaka Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümümüz tarafından bu yıl 5.si düzenlenen geleneksel Şair Nigâr Hanım Şiir Yarışması sonuçlandı.
Osmanlının son döneminde yazdığı şiirlerle edebiyatımıza damga vurmuş özgün sanatçılardan biri olan Şair Nigâr Hanım’ın anısını yaşatmak, gençlerin onu tanımasını sağlamak ve yaratıcı yazarlığı teşvik etmek amacıyla düzenlediğimiz ve öğrencilerimizin yoğun ilgi gösterdiği yarışmamızın ödül törenini 6 Nisan’da gerçekleştirdik.
Yarışmamızda, Darüşşafaka Lisesi 12-B sınıfından Sevin Duru K.nin yazdığı şiir 1.lik ödülüne layık görülürken 11-B sınıfından Anna Melissa K.nin şiiri 2., Hazırlık-B sınıfından Mert Sabri C.nin yazdığı şiir ise 3. oldu. 12-D sınıfından Barkın E. ve Hazırlık B sınıfından Efe K.nin yazdıkları şiirler ise mansiyon ödülüne değer görüldü.
Dereceye giren öğrencilerimiz, ödüllerini Darüşşafaka Lisesi Müdürümüz Azize Şen Tosun’un elinden aldılar.
Yarışmaya katılan tüm öğrencilerimiz gönülden kutluyor, şiir yolculuklarında başarılarının devamını diliyoruz.
5. Şair Nigâr Hanım Şiir Yarışması’nın 1.si, Darüşşafaka Lisesi 12. sınıf öğrencimiz Sevin Duru K.nin eseri:
MAVİ LEKE
Bir sayfanın çizgileri bulanıklaşırsa fark ederim göz yaşımı,
Anılarımda pul pul dökülür mürekkebin mavisi.
Bir sel gibi taşar da kederim,
Beni aynalardan sürgün ederler.
Parmak uçlarım mürekkebin mavisi,
Mavi, masmavi bir gökyüzü avcumun içi,
İçime sığdıramadıklarımı o mavilik çaldı benden;
Oysa almasın diye yazacaktım bir sayfaya
Omuzlarımda bir aklın enkazı; omzuma ağır gelirse bir sayfaya gömerim başımı
Siyah bir gözlük takarım gözlerime
Şayet kör de görür içinde kaybolabildiği dünyayı
Şimdi bu uğultulu tenhalıkta,
Elime verdikleri kumaştan saçıma bir kurdele yaptım
Herkes bağlamış gözlerini
Ben miyim yitik, yoksa bu kalabalık mı deli?
Ben mi körüm şimdi, yoksa delinin teki miyim bu kalabalık ortasında
Ey karşıdan gelen ıssızlık! Sesim kıstırılmış, sesim dilsiz.
Duyamazsın kısılan sesimi.
Gör beni bu zifiride; bir mucize ol, karanlığı delen gözlerin olsun.
Bir mucize olsun, duy beni bu sessizlikte; hisset kalbimi, tenimi aşan bir sızıyla.
Sonu ben olan o yolculukta, kimseyi alma vagonlara;
Durma beyhude istasyonlarda.
Kalbine sızan mavi bir sızı bırakayım;
Tertemiz sayfaya bulaşsın mavi, değil yama dolu bir parça kağıda.
Gör sevgimi; o ıslak, o bulanık çizgilerde.
Fakat siz bayım; alfabesi eksik, kulakları sağır biri…
Kalbiniz? İçi boş heveslerden bir kağıt yığını.
Dolduramam.
Ne mürekkebim yeter buna, ne de dökülen yaşım.
Oysa şimdi görüyorum ki sen okumayı bile bilmeyen birisin
Siz! Sağırsın.
Körsün.
Bana kendi yangınım, bana kendi hevesim…
Yeter bana geçmişimin saf hevesleri.
Şimdi, çekin gözlerinizi cümlelerimden, masalları kapatın!
Siz de bağlayın o karanlık kumaşı gözlerinize bayım;
Beni kalabalık yalnızlığımda baş başa bırakın.
Sevin Duru K.