Darüşşafaka Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü tarafından bu yıl 4.sü düzenlenen geleneksel Şair Nigâr Hanım Şiir Yarışması sonuçlandı.
Osmanlının son döneminde yazdığı şiirlerle edebiyatımıza damga vurmuş özgün sanatçılardan biri olan Şair Nigâr Hanım’ın anısını yaşatmak, gençlerin onu tanımasını sağlamak ve yaratıcı yazarlığı teşvik etmek amacıyla düzenlenen yarışmaya öğrenciler yoğun ilgi gösterdi.
Yarışmada, Darüşşafaka Lisesi 11-D sınıfından Barkın E.nin yazdığı şiiir birincilik ödülüne layık görülürken 10-A sınıfından Rukiye Ö.nün şiiri ikinci, 10-D sınıfından Abdullah G.nin yazdığı şiir ise üçüncü oldu. 11-B sınıfından Sevin Duru K. ve 10-C sınıfından Güneş Ecrin A.nın yazdıkları şiirler ise mansiyon ödülüne değer görüldü.
Dereceye giren öğrenciler, 21 Nisan Pazartesi sabahı düzenlenen törende ödüllerini Darüşşafaka Lisesi Müdürü Nilüfer Kavaklı’nın elinden aldılar.
Yarışmaya katılan tüm öğrencileri gönülden kutluyor, şiir yolculuklarında başarılarının devamını diliyoruz.
4. Şair Nigâr Hanım Şiir Yarışması’nda, Darüşşafaka Lisesi 11. sınıf öğrencisi Barkın E.nin birinci olan eseri:
BATIK GEMİ
Bir fırtınaydın vurdun bu limana,
derinlerden
sürükledin yıkıntıları karaya.
Dışa vurdu fikirler, yalan ziyan döküldü ortaya.
Oysaki istenen ölüm kadar netti.
Bir parça saygı iki gram sohbet ve üç bardak boza…
Daha büyük sohbetler için iyi de olsa boza masası,
Anlaşılamayanın içinde kalır bütün tasası.
Hayır etmez ne para ne de Musa’nın asası,
Yar elinden sarılmadıktan sonra dertlinin yarası…
Sanki gecenin gündüzü bu yaralar,
İlk ışığıyla bütün acısını karalar,
Işık insanlık için gelişimi aralar,
Önemi kalmaz yanan gemilerin dile gelmezse manzaralar,
Işık dost elinden gelmedikçe düşman bize karalar.
Bir bekleyiştir bu insan ömrüne sığmaz,
En sabırlısını yoldan çıkarır da kimse arlandırmaz,
Değil delisi, akıllısını koysan bu yola çıkamaz.
Belki bir gün biter bu bekleyiş, yine eser bahar rüzgârları.
Sevdası öldürür insanı, hayatı sığmazsa bir bahar gününe;
Yar elinden gelmedikçe şifası hızır gelse neyime…
Bir kış rüzgarı esiyor bana bahar gününde,
Belki şafak gibi doğar üzerimize altın yaz güneşi.
Son getirmek üzere bu sonsuz eziyete,
Nice gemileri çürüttü bu bekleyiş.
Rotasını bilmeli insan ki ulaşsın hedefine,
Bilmeli ki düşmesin şafak görmemişlerin eline.
Zıkkıma sürülmüş ellerde şifa aramaktansa ışığı aramalı insan,
Bir sabah şafak zamanı şifa olsun diye kendisine.